|
Ang
Pinanggalingan ng 'Tatarin'
ni Guillermo Gómez Rivera
Webmaster's
Note: Si G. Guillermo Gomez Rivera ay isang awardee ng Premio Zobel
at kaanib Academia Filipina. Siya ay dating National Language Committee
Secretary ng Philippine Constitutional Convention 1971-73.
Ang
sumusunod na artikulo ay batay sa orihinal na lathalain na
ipinadala ni G. Gomez Rivera.
Para
sa mga nanonood na hindi gaano naka-intindí, o nakasunod, ng
argumento ng pelikulang TATARIN, na batay sa isang obra ni Nick
Joaquín (The Summer Solstice), binibigay namin ang mga
sumusunod na pagpaliwanag ni Dra. Belén de los Santos y Sisioco
de Argüelles, inampun bilang anak ni Don Epifanio de los Santos
y Cristóbal (kung
kanino pinañgalanan ang EDSA) at dating pañgulo ng División o
Instituto de Español y Cultura ng DECS. Ang mga pagpaliwanang
ukol sa Tatarin binigay ni Dra. Argüelles nuong 1964 pa.
Ang
TATARIN ayon kay Dra. Argüelles ay isang ritual upang magkaroon
ng anak ang isang babaeng katutubo, lalo na ang mga katutubong
Tagala. Binibigay,
nitong mga babaeng nañgagtatarin, ang kanilang sarili sa "iilang
mga halusinasyon na guinawang mistulang sayaw upang sila'y
magkaroon ng anak".
Pero
ang pelíkula, na batay sa obra ni Nick Joaquín, maykathâ
at pambansang artista sa panitikan, hindi nagsasabi kung saan, at kung
kailan, sumibol itong
ritual ng pagkafertil ng isang babae.
Ang
'Tatarin' ay may kaugnayan sa WASP
Hindi
rin sinasabi ng pelíkula na ang dahilan ng pagsibul ng rito, o
ritual, ng TATARIN, hanggang
sa mga taong 1920, may kaugnayan sa pagmasaker ng mga Kanong
WASP (White Anglo-Saxon Protestants o mga Puting Protestante) sa
mga kayumangguing mga bayaning Pilipino sa panahon ng digmaan ng
Estados Unidos laban sa sinalakay nilang unang Repúblika ng
Filipinas na tinatag nuong a 12 ng Hunyo, 1898.
Ang
digmaan na inumpisahan ng Estados Unidos, o ng mga Kanong WASP,
laban sa unang Repúblika ng Filipinas nuong
1899 talagang natapos ng mahuli nila ang
pañgalawang pañgulo ng naturang Repúblika na si
Macario Sakay y De León sa
taong 1907.
PINAGPAPATAY
ng mga Kanong WASP ang isang milyun at kalahating mga Pilipino
sa pañgalan ng digmaang iyon na sinimulan ng mga
nasabing Kanô ng binaril nila,
sa tulay ng Santa Mesa at San Juan, ang mga walang malay na mga
sundalong Pilipino nuong Febrero 1899.
Pinagpapatay
ng mga mananakop na mga Kanong WASP ang ikalimang bahagui ng
buong populasyon ng Filipinas ayon kay James B. Goodno,
isang historiador na Kanô
din. Ang datos na ito makikita sa páhina 33 ng libro ni Goodno
na pinamagatan na:
"Philippines, Land of Broken Promises na pinublika sa Nueva
York" nuong 1996.
Ayon
kay Dra. Argüelles "ang mga namatay na lalaking katutubô
naguing napakarami kung ihambing sa proporsiyon total ng
populasyon ng bansâ na ang
pakirandam na lumatay sa kababaihan ay ang pañgulilâ
dahil pati ang mga lalaking
katutubô na di pinatay, sa digmaang iyon, nagkaroon ng trauma
at parang nawalan
sila ng ganang magparami ng lahi. Ang pagkawasak ng kanilang
unang Repúblika nagkarron
ng malaking epekto sa kanilang pag-iisip at
huminâ ang kanilang pagnanasâ at pakay sa pagkaroon ng
mga anak. Dahil sa kalagayang
ito na bumalot sa mga kalalakihang katutubô, nagwalâ ang mga
kababaihan."
Ang
ritual ng tubig
Patuloy
ni Dra. Argüelles: "Pero, ang araw ni San Juan Bautista
may isang ritual ng
tubig na siyang pagbabasâ sa mga tao maski na sa guitna ng daan.
Dahil sa ritual ng tubig, sumanib dito ang ritual ng
TATARIN. At upang mapagtakpan
ang katañgiang seksuwal ng ritong ito, pinasiyá ng mga
babailana na sumama
ang mga nañgagsitatarin sa bawat procesión ni San Juan
Bautista."
"Ang
pagbabasâ ng katawan sa mga dekada ng 20, 30 at 40 may
kahulugang kahalayan
na nagbibigay ng estimulasyon sa mga nanood na kalalakihan. Ang
katawang basâ ng kababaihan nagpapalitaw ng hubog ng
kanilang mga dibdib at balakang
na siyang gumiguising sa mga kalalakihan na nasa mga kalye."
"Pagkatapos
ng pagsama sa prosesyon ni San Juan bilang mga devota nito, ang
mga nañgagsitatarin humihiwalay pagkatapos sa isang
dakong nakatagô kung saan
nila sinisimulan ang mga maiinit nilang sayaw. Mistulang sayaw
ng mga Hitana at
mga Flamenca ang mga primitibong kilos at indak nitong mga sayaw
na buñga na kanilang mga halusinasyon at pagnanasa. Ang
kahinhinan na dating katañgian
ng mga Filipina ay winawaksi. At pagkatapos ng mga ganitong
sayaw, ang mga
nagsitatarin ay sumasama sa kanilang mga esposo upang
makipagtalik."
Magpa-tatarin
para magka-anak
"Ang
mga babae na mulá sa matataas na lipunan at sa panglipunang uri
ng mga may
profesyon at edukasyon sa mga unibersidad, may mababang pagtanaw
sa mga karaniwang
nañgagsitatarin. Pero,
may ilan din sa kanila ang sumusunod sa
ritual na ito kapag malaki ang kanilang pañgañgailañgan
na magkaroon ng anak."
Kung
naipaliwanag sana ng más maganda ang kasaysayan ng TATARIN,
malamang
na más malawak din ang pagkakaalam ng madlang nanonood
sa kung ano ang tunay
na argumento ng isinapelikulang obra ni Nick Joaquín.
Send
this page to a friend - Want
to comment on this article?
Spanish version
BACKGROUND
INFO:
> Filmmaker
Tikoy Aguiluz directs Nick Joaquin's classic
> Lupe
of Tatarin: A role meant for Dina
17 January 2002
|